تبلیغات
جوانه های ایرانی - رابطه روحانیان با فرهنگ‏

رابطه روحانیان با فرهنگ‏

… «سیسرون» خطیب رومى که در یک قرن پیش از میلاد مى‏زیسته، مى‏نویسد: «مغان نزد ایرنیان از فرزانگان و دانشمندان به‏شمارند، کسى پیش از آموختن تعالیم مغان به پادشاهى ایران نمى‏رسد.» نیکولاوس‏ «۱۴۸» (از شهر دمشق) نوشته: «کورش دادگرى و راستى را از مغان آموخت. همچنین حکم و قضاء در محاکمات با مغان بوده است … در منابع خودمان هم همین مشاغل از براى آنان معین شده است. «موبد»، اسمى که امروزه هم به پیشوایان زرتشتى داده مى‏شود، همان کلمه «مغ» است. غالبا در شاهنامه آمده که کار نویسندگى و پیشگویى و تعبیر خواب و اخترشناسى و پند و اندرز با موبدان است و بسا هم طرف شور پادشاهند …

افلاطون فیلسوف معروف یونانى که در سال ۴۲۷ تولد یافت و در ۳۴۷ پیش از مسیح درگذشت، زرتشت را مؤسس آیین مغ دانسته است. این آیین به عقیده او بهترین طرز ستایش پروردگاران و داراى افکار عالى است. «۱۴۹»

مغ- مجسمه کوچک نقره قرن چهارم ق. م.

ا. ج. آربرى‏ «۱۵۰» دانشمند انگلیسى مى‏نویسد:

… در طى سلطنت هخامنشیان و تا آخرین روزهاى پادشاهى ساسانى، ایران یک قدرت و دولت شاهنشاهى و یک نمونه کامل استبداد مشرق زمین بود که در آن ثروت بیکران در دست گروهى قلیل متمرکز شده و یک فرهنگ و مدنیت مادى قابل توجهى بر روى شانه‏هاى بیجان توده‏هاى مردم بومى به وجود آورده بود. این فرهنگ و مدنیت اصولا دربارى بود و این حقیقت در هیچ رشته هنرى بیش از فن نگارش جلوه‏گرى نمى‏کند. گذشته از متون اوستایى که خود مذهبى به سود اشراف بود و فهم و تفسیر و تعبیر آن فقط در دست موبدان بود و به رسم الخطى ضبط مى‏شد که درخور فهم مردم بیسواد نبود، بقیه ادبیات قدیم حول‏وحوش دربار سلطنتى دور مى‏زد و کمربسته، براى حفظ منافع دربار بود. «۱۵۱»

بطورى که از نوشته‏هاى آگاسیاس برمى‏آید دربار ایران حتى در زمان هخامنشیان روزنامه رسمى داشت و سلسله‏هاى بعدى نیز این سنت را ادامه دادند. عموما چنین تصور مى‏شود که براساس این روزنامه‏هاى رسمى بود که در اواخر سلطنت ساسانیان مؤلف ناشناسى کتاب خداى نامک را به وجود آورد که پس از ترجمه از پهلوى به عربى بوسیله ابن المقفع‏

 



تاریخ : سه شنبه 15 مرداد 1392 | 01:25 ب.ظ | نویسنده : کورش | نظرات

  • ایران
  • گریزون
  • کارت شارژ همراه اول