تبلیغات
جوانه های ایرانی - مغها یا روحانیان‏ در دوران هخامنشی

مغها یا روحانیان‏ در دوران هخامنشی  ‏

مغها و روحانیون

این طبقه که همان کاهنان و مجریان مقررات مذهبى بودند مقام و موقعیت مهمى نداشتند، شغل آنها موروثى بود، در اجراى مراسم قربانى، تعبیر خواب و تعیین ایام سعد و نحس شرکت مى‏کردند، گاه در فعالیتهاى پزشکى و مداواى بیماران نیز دست در کار بودند. تا ظهور حکومت ساسانیان که مذهب زردشت رسمیت یافت روحانیان در امور مملکتى نفوذى نداشتند ولى با مردم کمابیش در تماس بودند….

«همه قربانیها مى‏بایست با حضور مغان انجام گیرد … ایشان بعضى از مزایاى سیاسى و دینى را دارا بودند. اعمال مغان در زمان هخامنشیان که طبق همه قوانین و شواهد، روحانیت را از مادها به میراث برده‏اند، بسیار مهم بود. مغان همراه سپاه مى‏رفتند تا قربانیها را اجرا کنند، آنان خواب را تعبیر مى‏کردند و در تاجگذارى شاه جدید که تشریفات آن در معبد پازارگاد انجام مى‏شد شرکت مى‏نمودند. همچنین ایشان مسؤول تربیت جوانان و نگهبان مقابر شاهى مانند آرامگاه کورش بودند. درباره اصل آنان که با پارسیان فرق داشتند اطلاعات اندکى در دست است. آنان گروهى مجزا را تشکیل مى‏دادند و ازدواج با محارم نزدیک را تجویز مى‏کردند. در فلسفه عالم هستى به دو اصل خدا و اهرمن قائل بودند. در برابر پارسیان که مردگان خود را دفن مى‏کردند، مغان اجساد را در معرض سباع یا طیور طعمه‏خوار مى- گذاشتند تا آنها را پاره کنند. مى‏دانیم که در آرامگاه کورش جسد حنوط شده شاه بزرگ را در تختى زرین خوابانیده بودند … همچنین تهیه «هوم» که مشروبى سکرآور بود، به عهده مغان محول بود … هرودت مى‏گوید که پارسیان نه معبد داشتند و نه قربانگاه و نه مجسمه‏هاى خدایان؛ و از نظر یونانیان او راست گفته است، پارسیان معابدى داراى مذبح نداشتند …

معهذا ایشان معابدى داشتند و ما سه تاى آنها را که متعلق به عهد هخامنشى است، مى‏شناسیم …

در اینجا مغ، آتش مقدس را نگهبانى مى‏کرد. تشریفات دینى را در هواى آزاد انجام مى‏دادند … همه نقوش برجسته بر فراز مقابر هخامنشى، شاه را، درحالى‏که برابر قربانگاهى که در آتش مقدس مشتعل است، نشان مى‏دهد.» «۱۴۶»

به عقیده محققان شوروى در عهد هخامنشى «روحانیان و کاهنان در جامعه از لحاظ سیاسى و اقتصادى نیروى بزرگى شمرده مى‏شدند و داریوش بمنظور جلب مساعدت ایشان اقدامات فراوان براى حفظ مبانى رفاه و آسایش کاهنان به عمل آورد و املاک و عواید معابد را از ورشکستگى محفوظ مى‏داشت.» «۱۴۷»

نویسندگان پیشواى دین زرتشتى را مغ مى‏خواندند.

______________________________
(۱۴۵). کورش‏نامه، پیشین، ص ۳۰۱٫

(۱۴۶). ایران از آغاز تا اسلام، پیشین، ص ۱۴۸ تا ۱۵۳ (به اختصار).

(۱۴۷). ایران از دوران باستان تا پایان سده هجدهم، پیشین، ص ۳

 



تاریخ : سه شنبه 15 مرداد 1392 | 01:25 ب.ظ | نویسنده : کورش | نظرات

  • ایران
  • گریزون
  • کارت شارژ همراه اول